Używamy plików cookies w celu ułatwienia korzystania z naszej strony.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce. Brak zmiany ustawień przeglądarki oznacza zgodę na ich wykorzystywanie.
Rozumiem| 1. Going Backwards 5:42 | |
| 2. Where's the Revolution 4:59 | |
| 3. The Worst Crime 3:48 | |
| 4. Scum 3:14 | |
| 5. You Move 3:49 | |
| 6. Cover Me 4:51 | |
| 7. Eternal 2:24 | |
| 8. Poison Heart 3:17 | |
| 9. So Much Love 4:29 | |
| 10. Poorman 4:25 | |
| 11. No More (This Is the Last Time) 3:13 | |
| 12. Fail 5:07 |
Nowa, 14. w karierze studyjna płyta jednego z najważniejszych i najbardziej innowacyjnych zespołów w historii muzyki. Jest to efekt współpracy z producentem Jamesem Fordem z Simian Mobile Disco (odpowiedzialnym za płyty m.in. Foals, Florence & The Machine, Arctic Monkeys) i pierwsza nowa muzyka zespołu od czasu świetnie przyjętej płyty "Delta Machine" (2013), która zadebiutowała na 1. miejscu oficjalnych zestawień sprzedaży płyt w 12 krajach, także w Polsce.
Album zbiera znakomite noty od wszystkich, którzy mieli okazję się z nim zapoznać - Magazyn Q uznał go za "jeden z najmocniej naładowanych energią albumów Depeche Mode od lat".
Promuje go singel "Where's The Revolution", udostępniony we fragmencie na konferencji prasowej zespołu w Mediolanie jesienią 2016, gdzie zespół poinformował o zakończeniu pracy nad płytą i ogłosił europejską część trasy koncertowej. Potężnie brzmiący i wyjątkowo aktualny pod względem tekstowym utwór odznacza się pulsującym rytmem i groźną energią, którą podkreśla wokal Dave'a Gahana śpiewającego "Where's the Revolution?" "Come on people you're letting me down". Okładka i wszystkie elementy graficzne do "Spirit" są dziełem stałego współpracownika kreatywnego zespołu - a także uznanego filmowca - Antona Corbijna.
Dave
Gahan - lead vocals
Martin Gore - guitar, keyboards, lead
and backing vocals
Andy Fletcher - keyboards, baking vocals