Pierwsza od trzech lat płyta studyjna wyjątkowego zespołu na metalowej
scenie, trzykrotnie nominowanej do Grammy grupy Mastodon.
Szóste dzieło amerykańskich muzyków jest następcą wydanego w 2014r.
albumu "Once More 'Round The Sun", który dotarł do wysokiej szóstej
pozycji na "Billboardzie" i znalazł się na pozycji dziesiątej na Wyspach.
Piosenki na "Emperor Of Sand" Brann Dailor (perkusja, śpiew), Brent
Hinds (śpiew, gitara), Bill Kelliher (gitara rytmiczna, śpiew) i Troy
Sanders (śpiew, bas, klawisze) nagrywali z doskonale sobie znanym
Brendanem O'Brienem, z którym spotkali się już w czasie sesji płyty
"Crack The Skye" z 2009r., a który nagrywał wcześniej z AC/DC, Rage
Against the Machine czy Pearl Jam. Sesje odbyły się w The Quarry
Recording Studio nieopodal Atlanty oraz w Henson Studios w Los Angeles.
Pod względem treści, muzycy Mastodon powracają na "Emperor Of Sand" do
opowiadania jednej historii. W skrócie dotyczy ona osobnika skazanego na
śmierć na złowrogiej pustyni. Ważną częścią opowieści jest koncepcja
upływającego czasu.
"Cesarz Piasku to odpowiednik Ponurego Żniwiarza", wyjaśnia Brann.
"Piasek reprezentuje czas. Jeżeli ktoś, kogo znasz, otrzymał diagnozę,
wskazującą na rychłą śmierć, pierwsza rzecz, nad którą się zastanawia,
jest ile mu jeszcze zostało czasu. Jak długo jeszcze będzie żyć?".
"Na płycie są refleksje na temat nieśmiertelności. W tym sensie "Emperor
Of Sand" łączy się z całą naszą dyskografią. Jej zbudowanie zajęło nam
17 lat, lecz są tu również nasze reakcje na to, co zdarzyło się w
ostatnich dwóch latach. Inspirują nas rzeczy bardzo prawdziwe, które
przydarzyły się nam samym", dodaje Troy Sanders.
Powstała płyta, będąca kolejnym dowodem na to, że Mastodon jest
zespołem, który nigdy nie zadowala się tym, co już osiągnął, lecz stara
się ciągle poszukiwać nowych dróg, rozwiązań, stara się zaskakiwać. Na
"Emperor Of Sand" fani doświadczą paru ostrych, nieoczekiwanych zakrętów
aranżacyjnych, jednocześnie delektując się charakterystycznymi
zagrywkami, które są nieodłączną częścią stylu wizjonerów z Atlanty.
Choćby niesamowitymi partiami bębnów Branna Dailora.
"Mastodon to największy zespół swego pokolenia. Nikt nie ma do nich
startu" - napisał w recenzji jednej z płyt formacji magazyn "Rolling
Stone". Słowa te nic nie straciły na aktualności.
Okładkę albumu oraz książeczkę zaprojektował Alan Brown, znany jako
Medusawolf.
