Długo oczekiwane wznowienie jedynego albumu nagranego przez legendę bluesa w styczniu 1968r. dla wytwórni International Artists. Album wyróżnia się w dyskografii Sama Lightnin' Hopkinsa dzięki niezwykłemu składowi muzyków, którzy towarzyszyli mu w czasie sesji. Weterana bluesa, który wspomagał się w studiu samogonem, wspierała bowiem sekcja rytmiczna złożona z dwóch młodych hipisów na sporym haju: Danny'ego Thomasa i Duke'a Davisa z Thirteenth Floor Elevators. Pomimo pozamuzycznych wspomagaczy (a może dzięki nim?) powstała znakomita, bardzo szczera płyta wielkiego bluesmana, któremu towarzyszyli fani i tak się złożyło, ze byli członkami psychodelicznego zespołu. Jest także ważna z innych powodów - pokazała, że muzyka bez trudu przekracza granice pokoleń i rasy, co w atmosferze dusznego od segregacji i represji Teksasu późnych lat 60. nie było tak oczywiste.

Przy okazji nagrywania płyty producent Lelan Rogers chciał też zarejestrować wywiad z wielkim bluesmanem, nie wyłączał więc magnetofonów podczas pracy w studiu. Te niezwykłe nagrania przeleżały w archiwum 44 lata, by teraz stać się niepowtarzalnym dokumentem działalności jednego z największych bluesmanów XX wieku. Dzięki nim dysponujemy teraz znakomitym połączeniem piosenek, pogawędek w studiu i szczerych rozmów z Hopkinsem o jego życiu i czasach. Na dwóch bonusowych krążkach zamieszczono utwory w surowej wersji, tak jak muzycy zagrali je w studiu - bez montażu i miksowania, a z rozmów usunięto tylko nieczytelne fragmenty. Cały materiał nie był dotąd publikowany, z wyjątkiem ostatecznych wersji utworów i krótkiego fragmentu rozmowy zamieszczonego na wydanej w 1980r. kompilacji "Epitaph for a Legend".