| Side A: | |
| 1. Tubular Bells (Part One) 25:58 | |
| . | |
| Side B: | |
| 2. Tubular Bells (Part Two) 23:20 | |
Nowa wersja najsłynniejszej płyty w dorobku Mike'a Oldfielda,
pochodzącej z 1973 roku. Wydawnictwo nie tylko ma inne opakowanie, lecz
również dźwięk, gdyż zostało ponownie zremasterowane przez samego
Oldfielda w jego domowym studiu na Bahamach.
Album został wydany w kilku formatach - jako dwupłytowa edycja z
kompilacją największych hitów Mike'a Oldfielda z lat 1974-1983, wersja
deluxe (2CD/DVD) zawierająca album zmiksowany w technologii 5.1 i tak
zwana ultimate edition (dla najzagorzalszych fanów artysty), która
oprócz podstawowych płyt zawiera książkę, niepublikowane wcześniej
wersje demo i miksy "Tubular Bells" oraz podwójny album analogowy w
oryginalnym miksie stereo.
Przypomnijmy, że Mike Oldfield nagrał "Tubular Bells" mając 20 lat. W
1974 roku album został nagrodzony nagrodą Grammy. Gościnnie na płycie
pojawiła się między innymi siostra artysty, Sally.
Mike Oldfield - Acoustic guitar, bass guitar, electric guitar,
Farfisa, Hammond, and Lowrey organs; flageolet, fuzz guitars,
glockenspiel, "honky tonk" piano (piano with detuned strings), mandolin,
piano, "Piltdown Man", percussion, Spanish guitar, "double speed
guitar", producer, "taped motor drive amplifier organ chord", timpani,
violin, vocals and tubular bells
Additional personnel:
Steve Broughton — percussion
Lindsay L. Cooper — string basses
Mundy Ellis — vocals
Jon Field — flutes
Sally Oldfield — vocals
Nasal Choir
Manor Choir (Simon Heyworth, Tom Newman, Mike Oldfield)
