| 1. Burn The Witch 3:40 | |
| 2. Daydreaming 6:24 | |
| 3. Decks Dark 4:41 | |
| 4. Desert Island Disk 3:44 | |
| 5. Ful Stop 6:07 | |
| 6. Glass Eyes 2:52 | |
| 7. Identikit 4:26 | |
| 8. The Numbers 5:45 | |
| 9. Present Tense 5:06 | |
| 10. Tinker Tailor Soldier Sailor Rich Man Poor Man Beggar Man Thief 5:03 | |
| 11. True Love Waits 4:43 | |
W 1997r. Radiohead trwale zdefiniowali muzyczne trendy współczesnego
rocka nagrywając genialny album "OK Computer".
Po redefinicji brit popu, przyszedł czas na wyprzedzenie całej muzycznej
sceny eksperymentalnym i niesamowicie nowatorskim dziełem "Kid A"
(2000). Od tego czasu zespół Thoma Yorke'a eksploruje własny, muzyczny
świat, eksperymentując z muzyczną formą i ze sposobem promocji albumów,
które zaczęły ukazywać się niezapowiedziane, bez trawiącej współczesną
muzykę nachalnej promocji. Tym samym muzycznym tropem podąża ich krążek
"A Moon Shaped Pool".
Płyta promowana znakomitymi singlami "Burn the Witch" oraz "Daydreaming"
to po prostu dalszy etap muzycznej tranzycji Radiohead, którzy dziś
absolutnie nic nie muszą nikomu udowadniać, albowiem są klasą sami w
sobie.
"A Moon Shaped Pool" nazwać można ich najcichszym albumem, zakorzenionym
w niemalże soundtrackowym rozmachu niezapomnianego "Pyramid Song". Album
zaskakuje dopieszczonymi z pietyzmem aranżacjami, nad którymi prym
często wiodą instrumenty smyczkowe. Ów stan rzeczy zdaje się wynikać z
filmowych inklinacji Jonny'ego Greenwooda, który na swoim koncie ma
współpracę z Krzysztofem Pendereckim ("Threnody for the Victims of
Hiroshima" Nonesuch 2012).
London Contemporary Orchestra w znakomity sposób uskrzydla formułę
grania Radiohead, dodając jej głębi i polotu w niemalże progresywnym
ujęciu ("The Numbers", "Burn the Witch" to tylko dwa najprostsze
przykłady).
Album przynosi również minimalistyczne, krautrockowo pobrzmiewające
inklinacje - "Ful Stop". Zaskakuje folkowymi partiami gitar w
psychodelicznym "Desert Island Disk". Wybornie konkluduje nastrojowe
partie pianina, z wyrazistym, pobrzmiewającym w stylu Atoms for Peace
rytmem w "Identikit", by w końcu ukoić zmysły oniryczną balladą "Glass
Eyes".
Na "A Moon Shaped Pool" rozmach spotyka się z brzmieniowym luzem, a
minimalizm z niebywałą przestrzenią. Dzięki temu muzyka Radiohead wymyka
się poczuciu przesytu udzielającego się słuchaczom ich ostatnich dzieł,
stając się kolejnym punktem odniesienia dla zespołów na muzycznej mapie
teraźniejszości.
Colin
Greenwood - bass guitar, keyboards, percussion
Jonny Greenwood
- guitar, keyboards, ondes Martenot, analogue synthesisers, percussion
Ed
O'Brien - guitar, backing vocals, percussion
Philip Selway
- drums, percussion, backing vocals
Thom Yorke - lead vocals,
guitar, keyboards, piano, bass guitar
