Używamy plików cookies w celu ułatwienia korzystania z naszej strony.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce. Brak zmiany ustawień przeglądarki oznacza zgodę na ich wykorzystywanie.
Rozumiem
"Graliśmy właśnie w pewnym klubie w Nowym Jorku. Poszedłem na spacer do
Battery Park, padało. Wszystko kręciło się w mojej głowie i rozglądnąłem
się za mimi przyjaciółmi, spojrzałem w ich twarze. Powiedziałem: Chcę
stworzyć płytę, która będzie opowiadała po prostu historie: The
MONSTROUS SURPLUS."
Tak przypomina sobie człowiek odpowiedzialny za projekt Pluramon, Marcus Schmickler, moment narodzin swego czwartego albumu pod tą nazwą. Powstał album z trojgiem różnych wokalistów i narratorów. Piosenki nie odwierciedlają po prostu osoby, która je śpiewa czy napisała, idą aż do granic opowiadania historii. Mimo swej nowoczesności album nie boi się zanurzyć w nastrojach i udaje mu się uchwycić rozszczepioną ale jednak kompleksową duszę miejskiego życia. "Can't disappear" opowiada o tajemnej relacji w trójkącie: "for two it is magic for three it is war...". "Fresh Aufhebung" to rodzaj pamfletu 'spokenword' o ucieczce w bezpośredniość i subjektywność, "If Time Was On My Side" to z kolei melancholijna historia o złej koordynacji czasowej w miłości.
Kto zna poprzednie albumy Pluramon, rozpozna marzycielski i atmosferyczny styl oraz popowe piosenki, które brzmią raz luźno melancholijnie, raz jak tło a czasem znowu dramatycznie i intensywnie. Nie trzeba nawet albumu słuchać koniecznie w deszczowy dzień, by stwierdzić, że The Monstrous Surplus jest jak dotąd najgłębszą w uczuciach płytą Pluramon.
"To było wspaniałe, być tak osobistym. Chociaż wszyscy jesteśmy bardzo różni, powstał z tego rodzaj rozmowy a nie tylko monolog" - mówi Marcus Schmickler.
Na nowym, czwartym albumie występują gościnnie wokalistki: Julia Hummer, która od wydania swego albumu w 2005 roku jest wciąż w drodze z zespołem, Julee Cruise (ulubiona wokalistka Davida Lyncha, min. z Blue Velvet), która już na poprzedniej płycie Pluramon zaśpiewała większość piosenek oraz żyjąca w Nowym Jorku pisarka i artystka Jutta Koether, znana także jako założycielka słynnego niemieckiego pisma muzycznego Spex. W końcu także sam Marcus występuje jako wokalista w jednym utworze oraz w wielu innych śpiewając w tle.
Marcus Schmickler, który płytę także wyprodukował, realizuje się muzycznie we wszystkich uliczkach muzyki elektronicznej, czy to w bardziej beatowej, improwizowanej czy klasyce. Produkował ostatnio płyty norweskiego Jagga Jazzist czy szwedzkiego Tape, a także kompozycje dla chóru i orkiestry. Pod własnym nazwiskiem wydał właśnie w EditionsMego płytę z eksperymentalną muzyką elektroniczną "Altars Of Science" w dwóch formatach dźwięku: stereo i dolby 5.1. Jego głos znajdziemy także na jednym z utworów na nowej płycie Matmos "The rose has teeth...". Pod nazwą Pluramon stworzyl także ścieżkę dźwiękową do filmu "The Big Sellout".