Mavis Staples jest legendą nie tylko soulu, spirituals i gospels, jakie od ponad 50. lat wykonuje w rodzinnej grupie The Staples Singers, ale także zasłużoną bojowniczką o prawa obywatelskie czarnych Amerykanów. Walczyła o nie w czasach, gdy dla takich jak ona postaci, nie chronionych ani przez prawo, ani przez media, ani przez opinię publiczną, było to rzeczywiście niebezpieczne. Co innego było rzucić wyzwanie białej Ameryce w latach 50. i pierwszej połowie lat 60., u boku Martina Luthera Kinga, Jr. - jak czynili to The Staples Singers - co innego lżyć ją i opluwać dzisiaj, gdy jedyną karą za podobny akt jest czek na milion dolarów (przyzna to każdy rapper).

Jak to było na starym południu w burzliwych czasach młodości Mavis Staples przypomina album "I'll Never Turn Back", na którym znalazły się klasyczne utwory bluesowe (jak "Down In Mississippi" J.B. Lenoira), tradycyjne songi ("Eyes On The Prize", "This Little Light"), bojowe hymny często kojarzone z inną zasłużoną grupą wokalną, The Freedom Singers ("In The Mississippi River", "On My Way") czy pieśni spirituals, gospels i tzw. work songs, jakie w kontekscie walki o prawa obywatelskie nabrały całkiem nowej treści ("Jesus Is On The Main Line"). Stylowe, ale rozpoznawalnie współczesne aranżacje Ry Coodera, który podjął się produkcji albumu, oraz fenomenalna, młodzieńcza interpretacja samej Mavis Staples, dla której nagranie tego albumu musiało być ogromnym duchowym przeżyciem, ratują te kompozycje przed losem bibelotów, które raz na jakiś czas wyciąga się z głębokich szuflad, by je odkurzyć. Ta historia wciąż jest żywa i bolesna.