"A Posteriori" (po fakcie - łac.) to już szósty album w dorobku zespołu Michaela Cretu, od 16 lat tworzącego muzykę w stulu ambient. Poprzednie 5 płyt Enigmy "MCMXC A.D." (1990), "The Cross of Changes" (1993), "Le Roi Est Mort, Vive Le Roi" (1996), "The Screen Behind the Mirror" (2000) i "Voyageur" (2003) sprzedały się na świecie w nakładzie ponad 30 mln. "Obecnie, po 16 latach, wiem, co jest wspólnym elementem dla Enigmy", mówi Michael Cretu. "Mam już wytłumaczenie tego, czemu ludzie słuchają mojej muzyki – i ją kupują – za każdym razem, pomimo to, iż każda moja płyta brzmi całkiem inaczej. To tęsknota – tęsknota za humanizmem, uniwersalne pragnienie – tęsknota, która jest również nieco naiwna!" Na swojej najnowszej płycie Michael Cretu tęskni za bezgraniczną transcendencją i odwołuje się do "Małego Księcia" Antoine de Saint-Exupéry'ego, wizji Juliusza Verne, "E.T." Stevena Spielberga, Galileusza, Leonarda da Vinci oraz rozmaitych mitów związanych z kosmosem.

     Płyta może zaskoczyć konserwatywnych fanów Enigmy. Jest to bowiem album inny niż wcześniejsze płyty projektu. Nie ma tu charakterystycznych dla Enigmy dźwięków "sakralnych", a muzycznie płyta nawiązuje do twórczości J. M. Jarre'a i Oldfielda. Wszystkie utwory na "A Posteriori" tworzą harmonijną całość, swoiste muzyczne misterium. Tej muzyki najlepiej słuchać późną nocą przy zgaszonym świetle, pozwalając dźwiękom łagodnie pieścić zmysły...

     "A Posteriori" to kolejny przełomowy album Michaela Cretu i Enigmy.