Siedem lat minęło od czasu, gdy Green Gartside wydał swój ostatni album. Powrót do wysokiej formy lidera jednej z najważniejszych grup postpunkowych lat 80., Scritti Politti, po tym "straconym weekendzie", udokumentowany tak udaną płytą jak "White Bread, Black Beer", zadziwia, ale jednak przede wszystkim cieszy.

     Jakby prologiem do tego oczekiwanego comebacku była opublikowana w 2005 roku składanka najwcześniejszych nagrań Scritti Politti, "Early". Jednak nie za te muzyczno-intelektulno-polityczne kawałki Gartside zachował się w czułej pamięci fanów, lecz za sprawą jednej z najważniejszych płyt lat 80.: "Cupid And Psyche 85". Do dziś trudno znaleźć album, który w sposób bardziej przewrotny (i dekonstrukcyjny) opowiadałby o miłości i związkach męsko-damskich. "White Bread, Black Beer" jest w jakimś sensie jego antytezą, jako że w tonie bardziej osobistym mówi już bez ironii o wybawieniu przez miłość po latach zmarnowanych na suto zakrapianej gorzałą bezczynności. Rzecz to o tyle osobista, że tak właśnie wyglądały te długie siedmioletnie wakacje lidera Scritti Politti, aż koniec położyło im odnowienie znajomości ze starą przyjaciółką i ślub z nią przed kilku miesiącami. Te wszystkie doświadczenia można znaleźć w jak zawsze najwyższej próby tekstach utworów nowego albumu, który muzycznie stanowi syntezę tego wszystkiego, co Gartside od zawsze lubił najbardziej (The Beatles, Plastic Ono Band, T.Rex, folk-rock i tradycyjna muzyka brytyjska), lecz co nigdy nie przeszkadzało mu być otwartym i chłonnym na nowe trendy, jak hip-hop i współczesny R&B. Po triumfalnym powrocie starych przyjaciół, Gang Of Four w 2005 roku, być może jest to comeback roku 2006.