Czerpiący nazwę z utworu The Smiths, a założony przez byłych członków grup Murder City Devils, Death Wish Kids, Bee Hive Vaults i Kill Sadie, zespół Pretty Girls Make Graves z Seattle szybko awansował do elity najwyżej cenionych indie-rockowych wykonawców amerykańskich. Po znakomitym "The New Romance", który rozbudził apetyty fanów, zapowiadany od kilku miesięcy "Élan Vital" był jednym z najbardziej oczekiwanych albumów tego roku.

     Nie sposób wyobrazić sobie kogoś, kto byłby rozczarowany nieskazitelnie wyprodukowanym przez Colina Stewarta nowym dziełem PGMG, na którym efektownie debiutuje w składzie grupy Leona Marrs (instrumenty klawiszowe, okazjonalny wokal). Już pierwszy utwór, dubowy "The Nocturnal House" dosłownie rzuca na kolana. A reszta nie pozwala z nich słuchaczowi powstać, aż wybrzmi zamykający album atmosferyczny, ozdobiony podobnie poddubowanymi dźwiękami free-jazzowej sekcji dętej utwór "Bullet Charm". Pretty Girls Make Graves mogą być zakorzenieni w post-punkowym indie-rocku, jednak w ciągu kilku lat przeszli ogromną ewolucję. Nie wyrzekając się swych pierwotnych fascynacji i nie tracąc nic z dawnej witalności, swoją muzykę konsekwentnie i odważnie wzbogacali elementami innych gatunków i nurtów rockowych oraz eksperymentowali z różnymi dziwnymi i karkołomnymi brzmieniami. Wraz z postępującą ewolucją muzyczną zespołu także Andrea Zollo wyrosła na jedną z najlepszych wokalistek na współczesnej scenie rockowej. "Élan Vital" jest nie tylko indywidualnym sukcesem PGMG. To także jedna z tych płyt, które wyznaczają nowe standardy dla całego indie-rocka.