Solowy album Raya Daviesa, który tym razem oznacza definitywny koniec prawie czterdziestoletniej kariery The Kinks, stanowi być może ostatnie przypomnienie faktu, że stworzony przez niego wraz z bratem Dave’em zespół był potęgą. Nieważne, że ze starej gwardii lat 60. tylko The Rolling Stones i Paul McCartney (a incydentalnie – przetrzebiony skład The Who) brylują na amerykańskich i światowych stadionach jako objazdowe muzea rocka. Ale to nie oni, lecz The Kinks praktycznie stworzyli do dziś obowiązujący wzorzec dla brytyjskiego gitarowego rocka. Sięgali doń punkowcy z The Jam na czele (patrz: cover „David Watts”), sięgali nowofalowcy (od The Pretenders, których liderka Chrissie Hynde nawet za Raya wyszła za mąż, po The Smiths), sięgali Britpopowcy (Oasis i Blur – którzy do tego się bez ogródek przyznają), sięgają dziś do schedy po The Kinks tak młodsi rockmeni (od Stereophonics po The Doves), jak i grime’owcy (Mike Skinner, czyli The Streets).

     Mimo otaczającej The Kinks legendy i aury szacunku całych rockowych pokoleń, w parze z nimi nie szły komercyjne wyniki wydawanych przez zespół mniej więcej do połowy lat 90. albumów. I dobrze Ray Davies zrobił, że zdecydował się nagrywać pod swoim nazwiskiem. Wolny od obciążeń wynikających z funkcji lidera, nagrał album „Other People’s Lives”, na którym jego talent gawędziarza, krytyka i satyryka błyszczy w znakomitej oprawie muzycznej, jakiej nie powstydziłby się żaden z młodych, modnych dziś zespołów. Płyta z naturalną lekkością i nonszalancją (jakiej brakło ostatnim nagraniom The Kinks) wpisuje się w stworzoną przez jej autora tradycję ciętych, ironicznych opisów brytyjskich dewiacji i patologii oraz małych triumfów i radości przeciętnego człowieka. Być może z polskiej perspektywy renesans popularności Raya – datujący się od cyklu koncertowego „Storyteller” z połowy lat 90., fascynacji Nowym Orleanem (EP „Thanksgiving Day”), po EP „The Tourist” z 2004 r. - nie został zauważony. Jest on jednak faktem, a miarą wielkości i ponadczasowości jego talentu jako kompozytora chwytliwych melodii i komentatora dzisiejszego świata jest właśnie ten niezwykły album.