Na brytyjskiej scenie Nitin Sawhney jawi się nie tylko jako jeden z najbardziej oryginalnych twórców oscylujących na granicy rzeczywistości klubowej i tzw. world music, ale też jako prawdziwy człowiek renesansu. Jest wziętym producentem, kompozytorem, aktorem, scenarzystą i pisarzem. Czerpiąc z muzyki zachodniej i swych azjatyckich korzeni, jako muzyk oferuje na swych płytach niezwykły miks trip-hopu, drum'n'basu, klubowej elektroniki, smooth jazzu i etnicznych elementów.

Być może jego doświadczenia z wczesnej młodości, gdy jako student doświadczył na własnej skórze bezmyślnej nienawiści rasowej, wpłynęły na to, że na swych płytach solowych postawił na godzenie zachodniej i wywodzącej się z subkontynentu indyjskiego tradycji muzycznej. Od czasu debiutu w 1995 roku albumem "Migration" jego każda płyta dowodzi, iż jednakowo bliski jest mu amerykański jazz, blues z Delty, hiszpańskie flamenco i wokalny kunszt (doceniony też np. przez Petera Gabriela w soundtracku "Ostatniego kuszenia Chrystusa") nieżyjącego już pakistańskiego śpiewaka Nusrata Fateh Ali Khana. Album "Philtre" jest tego kolejnym przykładem - i jednym z tych małych arcydzieł współczesnej nastrojowej muzyki, jakich nie wolno przeoczyć.