Pod koniec 1977 roku SBB był zespołem o dużej renomie w Polsce i krajach bloku wschodniego. Kontakty z Dietmarem Laussegerem, właścicielem sklepu "For Music" w Wiedniu zaowocowały poznaniem Gerda Hahna i Siegfrieda Schaeffera - dwóch młodych, przedsiębiorczych ludzi, którzy zaproponowali Józefowi, Apostolisowi i Jerzemu współpracę. Zadeklarowali chęć promocji zespołu w zachodnich Niemczech i krajach Europy Zachodniej, chęć organizowania tras koncertowych, a także wydania płyty. Trasa startująca 7 października w miejscowości Hützel była pierwszą. Z Hützel zespół wyruszył do Lubeki. Później był Hamburg, Uslar, Getynga, Elz, Mülheim, Bielefeld, Frankfurt... W Getyndze zespół zagrał dwa koncerty, z czego drugi w ramach mini-festiwalu. Wystąpili na scenie "Alte Ziegelei", starej cegielni przerobionej na salę koncertową (dzisiaj budynek ten nie istnieje, w jego miejscu znajduje się prezydium policji) i byli niekwestionowaną gwiazdą tego dnia.

Trasa była niejako próbą generalną przed nagraniem płyty "Follow My Dream" (5-22 listopada, Hanower, Tonkooperative Studios). Zespół grał - oczywiście w formie długiej suity - fragmenty z nagranych już płyt "Ze słowem biegnę do ciebie" oraz czeskiego "SBB" (tzw. "Wołanie o brzęk szkła"), przeplatając je utworami radiowymi ("Światłowód", "Toczy się koło historii", "Wolność z nami") oraz błyskotliwymi improwizacjami. Na bis prezentowano "I Want Somebody" oraz "Shake Baby". Brzmienie zespołu było - mimo obecności tylko trzech muzyków - niezwykle bogate, ale nie zdominowane przez syntezatory Józefa. Każdy miał swoje miejsce w niezwykle pojemnej formule tria i z tego miejsca doskonale korzystał. Wspaniałe wrażenie robią płynne, zaskakujące nierzadko przejścia między kolejnymi tematami (wstęp "Ze słowem biegnę do Ciebie" przeradzający się w temat "Toczy się koło historii", a ten z kolei w środkową, szaleńczą część "Wolności z nami" itd.). Może się to wydać o tyle ciekawe, że na "Follow My Dream" część z utworów zaprezentowanych w Getyndze pojawiło się w zupełnie innym ułożeniu i... z nowymi nazwami. Tak więc "Światłowód" stał się odtąd "Wake Up", a instrumentalna część "W kołysce dłoni twych", znana już przecież z "Pamięci" nagle uzyskała miano odrębnej kompozycji jako "Growin'"...