Po bestsellerowych albumach "Arabian Horse" i "Mexico", islandzka grupa wraca w równie znakomitej formie, proponując niepowtarzalną fuzję electro-popowych melodii, transowo- tanecznych rytmów i syntezatorowych brzmień.

Biggie Vieira i Daniel August - ta charyzmatyczna dwójka od lat 90. stanowi o wyjątkowości islandzkiej grupy. Od pierwszej płyty "Polydistortion" (dla wytwórni 4AD) po "Lies Are More Flexible", to mięsiste elektroniczne produkcje Biggiego i wspaniały, liryczny głos Daniela, a także sceniczna prezencja ich obu decydują o sile przekazu GusGus. W międzyczasie zespół niejednokrotnie zmieniał skład, występował z różnymi wokalistkami i wokalistami - jak mówią "nieustające zmiany, przychodzący do grupy i z niej odchodzący, to jedna z największych inspiracji do tego, co robimy".

W ostatnim czasie grupa przyjacielsko rozeszła się z Hognim, który zdecydował się na karierę solową. Na krążku w piosence "Don't Know How To Love" godnie zastępuje go jednak inna gwiazda - osiadły na Islandii Amerykanin - świetny John Grant, który towarzyszy Danielowi i zaskakująco dobrze odnajduje się w formule tanecznego hitu. To druga piosenka na płycie, którą otwiera singlowy "Featherlight". W utworze tytułowym rosnące fale syntezatorowych brzmień przypominają klasyczny klimat rave z lat 90. i czasów świetności acid, zaś "Fuel" - znakomity trans z delikatnym kobiecym głosem tajemniczej Sofii w tle - jest idealny na poranną porę, gdy już świta, a jeszcze trudno zdecydować się czy to koniec tańców czy moment, by przenieść się na kolejne party.