Używamy plików cookies w celu ułatwienia korzystania z naszej strony.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce. Brak zmiany ustawień przeglądarki oznacza zgodę na ich wykorzystywanie.
Rozumiem
| CD 1 [Yvonne Elliman - "Food Of Love", 1973]: | |
| 1. Casserole Me Over | |
| 2. More Than One, Less Than Five | |
| 3. I Want To Make You Laugh, I Want To Make You Cry | |
| 4. Muesli Dreams | |
| 5. I Can't Explain | |
| 6. Sunshine | |
| 7. Hawaii | |
| 8. I Don't Know How To Love Him Blues | |
| 9. The Moon Struck One | |
| 10. Happy Ending | |
| 11. Love's Bringing Me Down | |
| . | |
| CD 2 [Buddy Bohn - "A Drop In The Ocean", 1971]: | |
| 1. Piccalilli Lady | |
| 2. Winter Song | |
| 3. Cockroach | |
| 4. Almitra | |
| 5. Vermouth Rondo | |
| 6. Reflecting Butterfly | |
| 7. Albert Gate Farm | |
| 8. Curious Yellow | |
| 9. Sad Lady | |
| 10. Samuel | |
| 11. Summer Song | |
| 12. Forgotten Sound | |
| . | |
| CD 3 [Carol Hunter - "The Next Voice You Hear", 1973]: | |
| 1. Look Out Cleveland 2. Pass It On | |
| 3. Sea Fever | |
| 4. 5/4 March | |
| 5. Song For A Winter's Night 6. Dr. Pepper | |
| 7. Border Song | |
| 8. Dressing Room Jam | |
| 9. Gospel Changes | |
| 10. Carol Without Words: The Norman Stand There Rag / Carol Without Words / Dr. Pepper (Instrumental) | |
| 11. Soggy Waltz | |
| . | |
| CD 4 [V/A - "Colditz Breakpoint!", 1973]: | |
| 1. The Warsaw Concerto - Melachrino Orchestra | |
| 2. Wish Me Luck - Gracie Fields | |
| 3. London Pride - Elsie And Doris Waters | |
| 4. There's A Boy Coming Home On Leave - Maurice Winnick | |
| 5. Symphony No. 4 In F Minor - New Philharmonic Orchestra | |
| 6. (We're Gonna Hang Out) The Washing On The Siegfried Line - Arthur Askey | |
| 7. Siegfried's Funeral March - London Philharmonic Orchestra | |
| 8. I Hear Your Voice - Luton Girls Choir | |
| 9. Die Fahne Hoch - Ss Standarte 42 Military Band | |
| 10. Tiggerty Boo - Jack Warner | |
| 11. Rhapsodie Opus 79 No. 2 - New Philharmonia Orchestra | |
| 12. Symphony No. 4 - New Philharmonia Orchestra | |
| 13. Lili Marlene - Lale Andersen | |
| 14. Rhymes - Lale Andersen | |
| 15. Bless ?Em All - George Formby | |
| 16. Der Fuhrer's Face - Harry Roy | |
| 17. In The Mood - Unknown Artist | |
| 18. Symphony No. 4 In F Minor - New Philharmonia Orchestra | |
| 19. Siegfried's Funeral March - London Philharmonic Orchestra |
Zespół Deep Purple w 1968r. podpisał kontrakt z wytwórnią Parlophone, a rok później przeniósł się do wytwórni Harvest. W 1971r. kierownictwo zespołu założyło Purple Records, nie tylko by wydawać albumy zespołu począwszy od "Machine Head", lecz również projekty członków zespołu i odkrytych i szanowanych przez nich artystów. W wytwórni zadebiutowali solowo Jon Lord, Roger Glover, David Coverdale, Glenn Hughes oraz Silverhead Michaela des Barresa i Elf Ronniego Jamesa Dio.
Yvonne Elliman zasłynęła rolą Marii Magdaleny w musicalu "Jesus Christ Superstar" u boku Iana Gillana w roli Jezusa, a po nagraniu ścieżki dźwiękowej do filmu "Saturday Night Fever" stała się gwiazdą disco. Wcześniej jednak nagrała dla wytwórni Purple album, który wyprodukował Rupet Hine, a w jednym utworze gościnnie zagrał Pete Townshend z The Who.
Purple Records przyjmowała pod swoje skrzydła bardzo rożnych artystów, czego dowodem jest amerykański gitarzysta Buddy Bohn i jego album "A Drop In The Ocean" nagrany w części z Londyńską Orkiestrą Filharmoniczną.
Carol Hunter urodziła się i wychowała w Nowym Jorku, a nauka gry na gitarze była terapią po złamaniu nadgarstka. Po występach w Greenwich Village, przez rok uczyła gry na gitarze, potem nagrała album z Janis Ian i udzielała się podczas sesji w Nowym Jorku, nagrywając m. in. z Jimim Hendrixem. Jej album "The Next Voice You Hear" jest trzecim zamieszczonym na tym ciekawym wydawnictwie.
Czwarty album jest znakomitym dowodem na to, jak zróżnicowane były propozycje wydawnicze Purple Records. "Colditz Breakpoint!" zgodnie z informacjami zamieszczonymi w książeczce: "został stworzony dla twojej wyobraźni. To piosenka bez tekstu, film bez ekranu, opera bez libretta. Nie ma partytury, scenariusza ani ograniczeń, które dyktowałyby warunki, jak należy go przeżywać". Album ukazał się w 1973r. jako nieoficjalne uzupełnienie bardzo popularnej serii telewizji BBC emitowanej w latach 1972-74. To zbiór piosenek i melodii z czasów wojny stworzony przy współpracy majora Pata Reida, konsultanta technicznego serii, który w czasie wojny rzeczywiście uciekł z twierdzy Colditz.