Używamy plików cookies w celu ułatwienia korzystania z naszej strony.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce. Brak zmiany ustawień przeglądarki oznacza zgodę na ich wykorzystywanie.
Rozumiem
| 1. Sugar The Road 4:31 | |
| 2. One Of These Days 5:37 | |
| 3. I'm Coming On 4:26 | |
| 4. Nowhere To Run 4:19 | |
| 5. Me & My Baby 4:50 | |
| 6. Standing At The Station 8:05 | |
| 7. I Say Yeah 4:00 | |
| 8. Good Morning Little Schoolgirl 8:07 | |
| 9. Help Me Baby 10:13 | |
| 10. I'm Going Home 8:36 | |
| 11. Choo Choo Mama 3:47 | |
| 12. Love Like A Man / Love Jam Two / Love Like A Man [bonus track] 7:30 |
Rejestracja koncertu, który odbył się 8 listopada 2014r. w Z7 w Pratteln w Szwajcarii. Wiele utworów pojawiło się w programie występu po raz pierwszy od wielu lat.
Po śmierci Alvina Lee w 2013r. z oryginalnego składu grupy pozostało tylko trzech członków, klawiszowiec Chick Churchill, perkusista Ric Lee i basista Leo Lyons. Wszyscy oni czuli, że muszą kontynuować działalność i nie mogą pozwolić publiczności zapomnieć o muzyce Ten Years After. Jeszcze za życia Alvina współdziałali z gitarzystą i wokalistą Joe Goochem. Jednak w styczniu 2014 Gooch i Lyons opuścili grupę i założyli własną Hundred Seventy Split. Lee i Churchill szybko znaleźli nowego basistę, Colina Hodgkinsona. Nie musiał nawet stawiać się na przesłuchanie - wiedzieli, ze pasuje idealnie. Gorzej było z gitarzystami/wokalistami. W końcu znaleźli Marcusa Bonfantiego. Pierwszą wspólną próbę odbyli w Acton w Londynie pod liniami metra w salach wygospodarowanych ze starych podziemi. Od samego początku wszystko "zaskoczyło". Pierwszy koncert zagrali 9 maja 2014r. w Affalter w Niemczech, gdzie zostali entuzjastycznie przyjęci przez publiczność. Po serii koncertów w 2015r. wrócili do swojej sali pod liniami metra, by pisać materiał na nowy studyjny album, który ma się ukazać jeszcze w tym roku.