Ósmy album muzyka powstał w jego "malutkim domu" w Los Angeles, gdzie do niedawna mieszkał. Wyprodukował go razem ze swoim długoletnim współpracownikiem Noahem Georgesonem; sami zagrali na większości instrumentów, korzystając z pożyczonego sprzętu i starej nagrywarki, którą znaleźli w lombardzie. "Powstało na niej sporo wczesnego hip-hopu", powiedział Banhart. "A ponieważ moje piosenki hip-hopem na pewno nie są, pomyśleliśmy, że ciekawie będzie sprawdzić, jak zabrzmią na sprzęcie, na którym nagrywano nasz ulubiony rap".

Aranżacje utworów, urzekające, lecz stosunkowo proste, nawiązują do najwcześniejszych nagrań Banharta, tych spod znaku "zrób to sam", które przyniosły mu uznanie ponad dziesięć lat temu. Piosenki to ogólnie rzecz biorąc opowieści o meandrach miłości, w których nie brakuje czasem jednak nieco absurdalnego humoru.

Urodził się jako Devendra Obi Banhart w Houston, lecz dzieciństwo spędził w Caracas w Wenezueli. Kiedy był nastolatkiem wrócił z rodziną do Stanów i zamieszkał w południowej Kalifornii, gdzie szybko dał się porwać kulturze skateboardowej. Zamieszczona na płycie "Ballad Of Keenan Milton" jest muzycznym hołdem złożonym legendarnemu skateboardziście, który zginął w 2001r.

Muzyka zawsze była jego pasją i odkrywał ją na różne sposoby. Kiedy był małym chłopcem w Caracas, otaczała go salsa, merengue, cambia, bossa-nova. "Słyszało się to na każdej ulicy. Ale w domu mieliśmy "Appetite For Destruction" Guns N'Roses i "Hot Licks" Rolling Stones. Nie wiedziałem co to takiego, nie znałem tych wykonawców, miałem tylko osiem lat, ale wiedziałem, że chcę to robić, chce śpiewać jak oni".