Druga płyta zespołu założonego przez Jimmy'ego Baina, byłego basistę Rainbow i Briana Robertsona, byłego gitarzystę Thin Lizzy. Debiutancki album odniósł spory sukces i zaskoczył wielu, którzy patrzyli na obu muzyków jak na oportunistów pragnących jedynie odcinać kupony od dawnej - nie najlepszej, łagodnie rzecz ujmując, sławy. Przed przystąpieniem do pracy nad drugą płytą Neila Cartera zastąpił John Lockton, a w studiu muzyków wspierał producent i inżynier Kit Woolven. Dochodziło tam oczywiście do ostrych konfliktów pomiędzy Bainem i Robertsonem, niezadowolonymi z muzycznego kierunku. Dzięki temu płyta okazała się bardzo różnorodna i pełna energii, choć - co można było przewidzieć - okazała się ostatnią w dorobku zespołu.